Niedoceniany potencjał

Jak pokazują dane opracowane przez Fundację Rozwoju Systemu Edukacji, wśród wyjazdów stypendialnych w ramach Programu Erasmus+ niezmiennie dużą popularnością cieszą się wyjazdy na studia, z kolei zdecydowaną mniejszość stanowi mobilność kandydatów zainteresowanych odbyciem praktyk za granicą. Studenci nie zawsze są świadomi, że Program Erasmus+ to nie tylko możliwość studiowania na zagranicznych uniwersytetach, ale również szansa na zdobycie unikatowego doświadczenia w międzynarodowym środowisku pracy. Ponadto procedury administracyjne i formalności związane z wyjazdem na praktyki, szczególnie znalezienie oraz właściwy kontakt z firmami międzynarodowymi, które są skłonne przyjąć praktykanta, mogą sprawić wiele trudności i zmniejszyć motywację do wyjazdu zagranicznego. 

Jednocześnie według większości specjalistów do spraw zasobów ludzkich wielokulturowe doświadczenie zawodowe jest sporym atutem, a kandydaci odbywający praktyki za granicą nie mają trudności w znalezieniu wymarzonej pracy. Są oni bowiem postrzegani przez rekruterów jako osoby aktywne, zdeterminowane i samodzielne oraz otwarte na różnice kulturowe i odmienne punkty widzenia. Praktyki za granicą to też najlepszy sposób by zwiększyć gotowość do podejmowania wyzwań i wykazania się międzynarodową zdolnością adaptacji i wrażliwością międzykulturową. 

Umiędzynarodowienie siłą napędową rozwoju szkolnictwa wyższego

Zdobycie doświadczenia międzynarodowego jest uznawane za najważniejszą korzyść internacjonalizacji, uważanej za jeden z kluczowych aspektów strategii instytucjonalnej uniwersytetów oraz szkół wyższych. Nic więc dziwnego, że mobilność studencka oraz współpraca badawcza są priorytetowymi działaniami na rzecz zwiększenia poziomu umiędzynarodowienia uczelni w Europie i z całą pewnością jednym z najważniejszych wyzwań polskiego szkolnictwa wyższego. Uniwersytety coraz częściej otwierają swoje drzwi przed instytucjami partnerskimi w innych krajach, wspierając wymiany studentów oraz kadry uniwersyteckiej. Większy odsetek mobilności międzynarodowej przekłada się bowiem na utrwalanie marki i pozycji uczelni na rynku europejskim. 

Obecnie większość rankingów, czy to krajowych, czy światowych, uwzględnia wskaźnik internacjonalizacji uniwersytetu jako jeden z najistotniejszych czynników jakości kształcenia. Dlatego centra edukacyjne dążą do uzyskania międzynarodowego uznania, a tym samym rozpoznawalności i wiarygodności, pozostając konkurencyjnym w stosunku do innych europejskich instytucji naukowych. Jednak oprócz awansu w ogólnokrajowych oraz globalnych rankingach, umiędzynarodowienie zapewnia również możliwość podniesienia jakości kształcenia i zdobycia unikatowych kompetencji. Jest również szansą na zwiększenie skuteczności badań oraz rozpoznawalności polskiego dorobku naukowego w Europie. 

Po co „umiędzynarodowić” uczelnię?

Aby rozwijać poziom umiędzynarodowienia uniwersytety angażują się we wspólne międzynarodowe projekty badawcze czy wspólne programy studiów oraz zatrudnianie naukowców z zagranicy, ale przede wszystkim w zwiększanie mobilności swoich studentów oraz absolwentów. Integracja w multinarodowym środowisku akademickim przekłada się na kreowanie swego rodzaju kultury międzynarodowej poprzez promocję mobilności i wyjazdów zagranicznych wśród studentów oraz absolwentów, którzy w dużej mierze będą potrzebować doświadczeń za granicą na rynku pracy. Umiędzynarodowienie edukacji ułatwia także promowanie “międzynarodowych cech” pożądanych w globalnej gospodarce, takich jak otwartość i wrażliwość na różnice międzykulturowe, znajomość języków obcych, elastyczność myślenia czy tolerancja i szacunek dla innych.  

Uznane europejskie uniwersytety tworzą zatem sieci międzynarodowe, aby mobilizować zdolności i umiejętności na rzecz transferu wiedzy i badań, a tym samym zwiększyć potencjał swoich studentów.  

Umiędzynarodowienie edukacji w Polsce oraz dynamiczna wymiana akademicka mogą być korzystne dla podtrzymania i rozwoju nauki oraz stypendiów zagranicznych oraz budowania potencjału społecznego i ekonomicznego. Ponadto udokumentowane wysiłki w tym zakresie przekładają się na przyznawane uczelni dotacji budżetowe. Aby podnieść poziom rozpoznawalności w Europie, a tym samym ugruntować swoją pozycję na arenie międzynarodowej, polskie uczelnie powinny reprezentować swoje interesy w skoordynowany i zaplanowany sposób wykorzystując dostępne działania promocyjne czy nawiązywanie współpracy z międzynarodowymi agencjami rekrutacyjnymi, ułatwiające tworzenie ram do zwiększania indywidualnej mobilności studentów. Ponadto warto wykorzystać technologię elektroniczną i media społecznościowe, jako wpływowe narzędzia do zwiększania publicznego dostępu do istotnych informacji w celu ułatwienia rekrutacji i szkolenia talentów za granicą.  

Jeśli chcieliby Państwo zaoferować swoim studentom zdobycie zagranicznego doświadczenia zawodowego 

EnglishSpainItalyFrenchTurkey